Tekel’de çalıştığım yıllarda Sendika ile uğraştım. İşyeri temsilciliğinden İl temsilciliği ve Fahri Bölge sorumlu temsilcilikleri yaptım. Batman vilayetinde yeni açılan Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri Merkez Müdürlüğünde TEK GIDA-İŞ Sendikasını örgütleyip kurdum. Bu vesile ile Tek Gıda-İş Sendikası Genel Merkezinin yaptığı ulusal ve bölgeler arası düzeydeki etkinliklerin pek çoğuna katıldım ve Bölge Başkanları ile diyaloklarım iyi idi. Özellikle İzmir Bölge Başkanı Doğan Karayılan’la İzmir’e gittiğimde mutlaka Doğan Başkana uğrardım. İzmir Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri Merkez Müdürlüğüne 1990’da Bilgisayar Kursuna gittiğimde yine Doğan Başkana uğramıştım bana, soyadı gibi Can olan bir dostumla tanıştırayım, Aydın Tek Gıda-iş Şube Başkanı Ethem Can dedi. Ve tanışmadan sonra Ethem Can’la arada telefonla görüşür olduk. Benim aklımın uçundan dahi Aydın’a tayin istiyecem ve Rahmetli Ethem Can’la birlikte çalışacam fikri geçmezdi. Ama kader, kısmet çocuklarımın geleceğini, eğitimlerini düşünerek 1994’te eşimle birlikte isteğimiz doğrultusunda Aydın’a tayinen atandık. Aydın Tekel Yaprak Tütün İşletmeleri Merkez Müdürlüğünde (Ben Bilgi İşlem şubesinde, eşim Muhasebede göreve başladık.) işbaşı yapınca ilk Ethem Can gelip sarıldı ve hayırlı uğurlu olsun dedi sonra eskiye dayanan dostane ilişkimiz devam etti. Aydın’a yeni geldiğimiz 1994 yılında büyük oğlum rahatsızlandı ve İzmir Tepecik (SSK) Hastahanesine sevk edildi. Kimseyi tanımayız çevreyi bilmeyiz ve biz hastaneye gidip yatış yaptık. Ethem Can Tekel’e gelip beni soruyor, arkadaşlar durumumuzu anlatınca yav bunlar İzmir’i bilmezler, kimseyi tanımazlar deyip özel taksisi ile İzmir’e gelip bizi buldu ve Bölge Başkanı Doğan Karayılan’la birlikte emrivaki yaparcasına Tepecik SSK hastanesi başhekiminden servis doktorları ve hemşirelerine kadar görüşüp bizimle ilgilenmelerini sağladı. Bu iyilik unutulur mu? Daha sonraki yıllarda Ethem Can benim sendika tecrübelerimi bildiği için yanından hiç ayırmadı. Vefat edene kadar sürekli görüş alışverişinde bulunduk. Ruhu şad mekânı cennet olsun. Onu Aydın’a İz Bırakanlar kervanına katmamın sebebi Beş Vilayetin (Aydın-Burdur-Denizli-Muğla-Uşak) il ve ilçelerindeki Gıda ve Tekel işyerlerin işçilerinin Şube Başkanı olması ve yapılan her sendika seçimlerinde kazanarak bayrağı Aydın’da bırakması. Başta Aydın vilayetinin işçi işveren ilişkilerini sıkı tutması. Gıda ile ilgili kendi işkolundaki işyerlerinin verimini artırması. İki tarafında haklarını koruması (işçilere haksızlık yapılmıyacak biçimde) Aydın’a faydası olacak her olayda, her etkinlikte çekinmeden elini taşın altına koyması artı atıl durumda olan Sendika faaliyetini aktif duruma getirip sendika binası alması, işçilerin tüm haklarını savunması gibi. Ethem Can; Makadonya-Üsküp göçmeni olan Çeştepeli Molla Veli ve Besime Hanımın çocukları olarak Kasım-1946’da Çeştepe’de dünyaya gelir. Eğitimini Çeştepe ve Aydın’daki okullarda yapar, yine kendisi gibi çeştepe’li Şefika Hanımla evlenir. (D.1949-Ö.2019) 2 kız, 1 erkek çocuk babasıdır. Sendika Başkanlık görevini yürütürken akciğer kanserine yakalanır, tüm tedavi ve uğraşlara rağmen 17 Mart 1996 tarihinde vefat eder. Tek Gıda-İş sendikasi Aydın şube yönetiminde beraber görev yaptığı samimi arkadaşı Cafer Çelenli’nin anlatımıyla Başkan Ethem Can; Havaalanı Tekel Yaprak Tütün bakım depolarında çalışırken 1993 yılında tanıştık. Rahmetli Ethem Can’ın sendika faaliyetlerine başlamış olduğunu duydum, ben sendika işlerine girmek istemiyordum. Ethem Can’ın rakiblerinden sürekli bana sendika yönetimine girmem için teklifler geliyordu, ben kaçamak cevaplar verip ordan uzaklaşıyordum. Rahmetli Ethem, bir gün bana bu akşam seninle biraz sohbet etmek istiyorum vaktin varmı deyince bende tamam dedi ve akşam bir yerde buluşup sohbet etmeye başladık fakat bu sohbetler 3-4 ay sürdü fakat bir gün dahi sendika adını anmadık. Ne o bahsetti, nede ben bütün konuşmalarımız insanlık üzerine idi. rahmetli sürekli insanlara bakışını anlattı, karşısındaki insanların ona davranışlarını bahsetti. İnsana güvenin onun için önemli olduğunu anlattı ve en sonunda bana Cafer Çelenli benimle çalışırmısın, sendikal faaliyetlerde yanımda olurmusun deyince bende evet dedim. Nedeni ise o 3-4 aylık sohbetlerimizde onu çok iyi tanıdım. İnsan olarak mükemmel bir insandı. İnsan olarak, insanlık olarak ondan çok şey öğrendim. Neticede birlikte çalışmaya başladık. O zamanlar sendikamız İzmir Bölge tarafından eski yöneticilerin usulsuzluk yaptıkları gerekçesiyle kapatılmıştı. Ethem Can sendikayı yeni baştan faaliyete sokup, sendikamızı açmaya çalışıyordu ve biz bir gurup arkadaş Ethem Can’la birlikte yola çıktık ve beraberliğimiz taa ölünceye kadar sürdü. Sağlığında, hastalığında hep yanında oldum onunla ilgili diyaloğlarımızı sende görüyordun. Başkan rahmete gitti (mekânı cennet olsun) ama ben hala onun insanlığına, insanlara bakış açısına hala hayranım. Ondan çok şey öğrendim, onunla dostluğum devam ederken benim arkadaşlara davranışım, çoluk çoğuğuma davranışım kısacası herşeye karşı davranış şeklim değişti, bilmediğim çok şey ondan öğrendim. O kadar kıymetli ve iyi bir insandı, sendika çalışmalarımızda da başarılı olduk ve sendikayı yeniden açarak faaliyete soktuk. Onunla birlikte 2 seçime girdik, ikisini de farkla kazandık ama rabbim onu bizden tez aldı. Seçimler esnasında ben Bahattin Avşar ve bir arkadaşı daha önerdim beni kırmadı benle birlikte onlarıda yönetime aldı. Bahattin Avşar’ı sendika sekreteri yaptı. Seçimden sonra bana ve bahattin’e sormadan, danışmadan hiçbir karar ve evrakın altına imza atmazdı. Muhakkak bizimle görüş alış verişinde bulunurdu.
Ethem Can döneminde satın alınan Sendika Binasının açılışından iki kare (açılışa Aydın Milletvekili İsmet Sezgin katılmış Ethem Can’ı tebrik ederek hayırlı olsun dileklerinde bulunmuştur.) Hayat pahalılığı ve tıkanan Toplu Sözleşme görüşmelerini protesto yapmak için Ethem Can Başkanlığında işçilerin eylem yürüyüşünden bir anı.(her zaman olduğu gibi yine içşilerin önünde, önde sadece kafası gözüken) İşçi arkadaşlar kira derdinden kurtulsunlar diye kooperatif kurdu, kooperatif başkanlığını da bana verdi. En kısa sürede 17 ayda evleri bittirdim, sıfır borçlan arkadaşlar evlerine taşındı. Tapularından, imar iskân ruhsatlarına kadar herşeyi 4,4’lük yaparak işçi arkadaşlarıma teslim ettim ama herşeyi rahmetli Ethem Can’dan öğrendim, onun desteği olmasaydı ben zaten bu işe girmezdim. Dürüst çalışmayı, dürüst hareket etmeyi ondan aldım. Sendika konusunda ölmeden önce bana vasiyet etti, bu görevi sana veriyorum devam ettireceksin dedi ama ben yapamadım bende bu işi senelerdir sekreterlik yapan Bahattin Avşara devrettim, gerçi oda beceremedi başkanlığı Denizli’deki bir arkadaşa verdi.
Ethem Can döneminde görev alan yönetim kurul üyeleri görülmekte. Ben Başkandan öğrendiğim kadarıyla sendika işleri ile koşturdum, Allaha şükür kooperatifi süresinden önce bitirdim ve arkadaşlara evlerini teslim ettim. Ethem Başkan çok değerli ve insana kıymet veren biriydi kısacası adam gibi adamdı. Allah rahmet etsin, mekânı cennet olsun. İşçi işveren dayanışmasında, Aydın için yapılan her etkinlikte önlerde olup çekinmeden elini taşın altına sokan Aydın Tek Gıda-iş Şube Başkanı Ethem Can’a Allahtan rahmet diler, çocuklarına ve diğer aile bireylerine sağlıklı mutlu günler dilerim. Haftaya başka bir Aydın’a İz Bırakanlar kervanına katılmış şahsın yaşam öyküsünde ve Aydın Tarihine ışık tutanları yâd etmek için görüşmek üzere, saygılarımı sunarım. Abdulkadir Turhan